Mieszkańcy Sudanu Południowego rywalizują o władzę, ale także o zyski z eksportu ropy naftowej, o dostęp do pastwisk i wody. To skomplikowany konflikt etniczny o bardzo złożonym podłożu gospodarczym.

Kryzys krymski ma szansę wejść do słownika politologów. Dla jednych stanie się synonimem niemocy Zachodu, dla innych – agresywności reżimów niedemokratycznych, a dla kolejnych – ziszczeniem marzeń o secesji. Interpretacji wiele, a im dalej od Symferopolu, tym kryzys krymski nabiera innych znaczeń.

Dzięki Wiesławowi Olszewskiemu dowiadujemy się, że święty Ekspedyt to patron spraw beznadziejnych. Autor modlił się do niego w celu zesłania „panny niczego sobie”. Jeśli jednak, drogi Czytelniku, wpadnie Ci w ręce książka „Przez Afrykę Środkową…”, możliwe, że sam będziesz wznosił antyfony to tego samego patrona, by jak najszybciej skończyć jej lekturę.

Rwandę nazywa się dziś Singapurem Afryki ze względu na rolę pośrednika w handlu regionalnym, dynamiczne tempo wzrostu PKB i styl rządów Paula Kagamego, „rwandyjskiego Steve’a Jobsa”,

Dwudziesta rocznica rzezi dokonanej przez Hutu przejdzie do historii jako triumf wizji politycznej Rwandy rządzonej przez Paula Kagame – charyzmatycznego lidera Tutsi, technokraty i frankofoba.

Reagowanie na choroby uwarunkowane jest kulturowo. W strachu przed zarażeniem kryją się lęki przez „Obcym”, ksenofobia, a miejscami nawet brak jakiejkolwiek ludzkiej empatii, współczucia chorym i cierpiącym. Wnioski te potwierdza analiza polskiego dyskursu prasowego wokół epidemii wirusa ebola w Afryce.

Feeria świateł, dźwięków, słów i języków czeka na czytelników „Kiedyś o tym miejscu napiszę” autorstwa kenijskiego pisarza Binyavangy Wainainy. Lektura tej książki wymaga dostrojenia naszej wrażliwości do wyobraźni pisarza – zaskakującej, kontrowersyjnej, ze wszech miar prowokującej niepoprawnością polityczną.