Mówimy o tym kraju, bo boimy się powtórzenia wydarzeń z Rwandy. Boimy się tego, że państwo upadłe stanie się obszarem, gdzie dochodzi do ludobójstwa.

W Republice Środkowoafrykańskiej trwają czystki etniczno-religijne o znamionach ludobójstwa. Świat wreszcie zareagował. W skład misji stabilizacyjnej weszli także polscy żołnierze.

Polskiej debacie nad gender doskwiera brak kontekstu i porównań. A jeśli się pojawiają, to stosowane są zazwyczaj instrumentalnie, ideologicznie, często ze szkodą dla wybranego punktu odniesienia. O dziwo, w dyskusji tej pojawia się także wątek afrykański.

Przełom roku stał się ponurą cezurą w dziejach Ugandy. Parlament tego kraju przyjął projekt ustawy penalizującej homoseksualizm. Zdaniem wielu prawników, to najbardziej restrykcyjne i homofobiczne prawo na świecie. Prezydentowi kraju pozostał niecały miesiąc na podpisanie bądź zawetowanie ustawy.

„Ostatni wyścig” to fabularna opowieść o reporterskim śledztwie francuskiego dziennikarza Frédérica, który próbuje poznać prawdę o sukcesie i klęsce Ayanleha Makedy, fikcyjnego etiopskiego biegacza, zwycięzcy „tryptyku amerykańskiego” – maratonów w Nowym Jorku, Bostonie i Chicago oraz medalisty na dwóch kolejnych igrzyskach. W Pekinie sportowiec zostaje oskarżony o stosowanie dopingu. Traci złoty medal, a Etiopczycy szybko usuwają go z reprezentacji i wysyłają na front.

Miniony rok w Afryce subsaharyjskiej minął pod znakiem dwóch pozornie sprzecznych zjawisk – ożywienia gospodarczego i destabilizacji geopolitycznej. Czy tak właśnie ma wyglądać współczesne oblicze globalizacji na Czarnym Lądzie? Jakie skutki niosą ze sobą współzależne procesy wzrostu ekonomicznego i kryzysu władzy politycznej w Afryce?

5 grudnia 2013 r. Transparency International – międzynarodowa organizacja pozarządowa, założona dwie dekady temu przez byłego dyrektora Banku Światowego w Afryce Wschodniej, Petera Eigena – ogłosiła wyniki najnowszego Indeksu Percepcji Korupcji (Corruption Perceptions Index, w skrócie CPI). Miara ta, jak większość ekonometrycznych wskaźników, nie stanowi kryterium obiektywnej oceny zjawiska. Coroczne ogłoszenie CPI jest jednak wydarzeniem medialnym, a miara ta stała się wygodnym dla dziennikarzy narzędziem opisu „plagi korupcji trawiącej świat”.