Makuszyński ogranicza wiedzę czytelnika o pochodzeniu małpki Fiki-Miki do lakonicznego opisu zabaw na drzewach („Jest to ród przemyślny wielce, Wciąż niezmiernie czymś zajęty, Lecz ni chwili nie usiedzą, Takie straszne wiercipięt”y, t. 1, s. 4). Małpkę cechowała: zaradność, zdolność do adaptacji do nowych warunków, o wiele większa niż towarzyszącego jej Afrykańczyka oraz łatwość popadania w stany depresyjne. Nieco więcej informacji uzyskujemy o przeszłości Goga-Goga.

Do polskich księgarni trafia tłumaczenie drugiej książki Jeana Hatzfelda o ludobójstwie w Rwandzie. Afroentuzjaści i tak ją kupią, bo książki o Afryce nadal należą do zbyt rzadkich. Warto polecić tę książkę szerszemu kręgowi odbiorców. Polski czytelnik niezainteresowany Afryką, dzięki tłumaczeniu renomowanego reportażu, uzyskuje rzadką możliwość zrozumienia tragedii społeczeństwa dotkniętego traumą ludobójstwa.

W okresie PRL najbardziej popularne komiksy, prezentujące polskim dzieciom Afrykę i jej mieszkańców, stanowiły wydane po raz pierwszy przez wojną, przygody Koziołka Matołka oraz małpki Fiki-Miki. Autorem tekstów był Kornel Makuszyński (1884-1953), ilustratorem – architekt, pedagog i rysownik Marian Walentynowicz (1896-1967).

Dziś ciąg dalszy analizy powieści Janusza Korczaka, czyli o „Królu Maciusiu” i Afryce.

„Maciuś jedzie w gości do króla ludożerców. Rozumiesz? Do najdzikszych Murzynów z całej Afryki. Tam jeszcze żaden z białych królów nie był. Rozumiesz? Jego tam zjedzą. Z pewnością go zjedzą. Jestem w rozpaczy” – takie zdania o wyprawie króla Maciusia I do Afryki wkłada w usta premiera bliżej nieokreślonego kraju europejskiego Janusz Korczak. Przybliżmy pokrótce wizerunek Afryki w powstałym przed niespełna wiekiem utworze, na którym wychowało się kilka pokoleń Polaków.

Prezentujemy kolejnego, współcześnie zapomnianego prozaika, autora kilku książek o Afryce i jego wizję kultury nigeryjskiej – nie tylko dla najmłodszych.

Autorem większości filmów dokumentalnych o Afryce powstałych w okresie PRL był Tadeusz Jaworski. Chociaż dorobek filmowy Jaworskiego imponuje wszechstronnością tematów, nie znalazł on zbyt wielu naśladowców, a jego filmy pokazywane są sporadycznie.