Mandanipour pisał: „I was a witness, because (…) the writer must be present everywhere”. Jego utwory mają zawsze charakter świadectwa – dawania opinii o procesach zachodzących wokół niego. Jakie świadectwo daje czytelnikowi „Irańska historia miłosna”? Powieść wpisuje się w postmodernistyczny nurt realizmu magicznego, w którym przeplatają się rzeczywiste wydarzenia, narracja wręcz reporterska, z subiektywnym, niezwykle wrażliwym opisem magii świata persko-irańskiego.

Tytuł książki – „Pepiki. Dramatyczne Stulecie Czechów” – prowokuje czytelnika do zastanowienia się nad źródłami wiedzy o naszym południowym sąsiedzie. Dla „przeciętnego Polaka” Czechy to kraj sielanki, anegdoty, historii pozbawionej wątków męczeństwa, dramatu, zamieszkały przez „Pepików” – pogodnych koneserów piwa, nastawionych konformistycznie wobec wszelkich presji Historii. Książka uzmysławia zatem czytelnikowi jego niewiedzę.

Pierwszym kontaktem z Afryką dla większości Polaków w okresie PRL była lektura „Murzynka Bambo”.

Rozpoczynamy nowy cykl, poświęcony postrzeganiu Afryki przez Polaków w okresie peerelu. Zaczynamy od postaci Tomka Wilmowskiego i tego, co Alfred Szklarski napisał o Afryce.

15 marca 2010 roku to data wygaśnięcia mandatu sił pokojowych w Czadzie. Nowo utworzony rząd coraz wyraźniej naciska na wycofanie kontyngentu – Europejczycy z kolei wskazują, że koniec MINURCAT-u może wpłynąć tylko negatywnie na sytuację w Czadzie.

Celem pracy jest przedstawienie społecznych, kulturowych i ekonomicznych aspektów marginalizacji migrantów z Etiopii w Izraelu.

W połowie sierpnia czwórka studentów afrykanistyki Uniwersytetu Warszawskiego przeprowadziła w Tanzanii badania terenowe. Poniżej zamieszczamy ich relację z podróży szlakiem afrykańskich sułtanów…